Social

ต่อจากบลอกหน้าที่แล้ว เนื่องจากเราไปเดินจตุจักรมาได้เปิดหูเปิดตาหลังจากหมกตัวอยู่บ้านมานาน เห็นว่าร้านขายเสื้อผ้าผู้ชายขายเสื้อเชิ้ตมากขึ้น (หลังจากที่รู้สึกว่ามีช่วงหนึ่งขายเสื้อยืดมีปกอยู่พักใหญ่ และยังคงขายเยอะอยู่) เลยสงสัยว่าวัยรุ่นยุคนี้ชอบใส่เสื้อมีปกกันเหรอ ........เพราะเรารำคาญปกเสื้อมากมาย ไม่ชอบใส่เลย อีกอย่างนึงคิดว่าเสื้อมีปกทำให้ดูแก่มากมาย วัยรุ่นเดี๋ยวนี้อยากโตเร็ว ๆ กันรึเปล่าหนอ

"นี่เดี๋ยวนี้ผู้ชายเค้าใส่เสื้อเชิ้ตเข้ารูปกันด้วยเหรอ" เพื่อนเราถามขณะที่เรากะลังลูบ ๆ เสื้อเชิ้ตบนตัวหุ่นอยู่(อยากคิดลึก แค่พิจารณาเนื้อผ้า)

"อ๋อ เสื้อบีบเอวอ่ะเหรอ ก็เห็นใส่กันนี่" เราตอบตามที่เคยเห็นรุ่นน้องในมหาลัยใส่กัน

"ถ้าหุ่นดี ๆ ใส่แล้วจะดูดีมากกกกกกกกกกกกกก" เราให้ความเห็นต่อ

"เออเนอะ" เพื่อนเราเออออ

"เฮ้ย ถ้ากูใส่เสื้อลายดอกสีชมพูตัวนี้จะเป็นไงวะ" เราถามความเห็นเพื่อน

"มึงอย่านะ กูขอ ลายไหนก็ได้แต่ไม่ใช่ลายดอก" แหมก็เราเห็นขายลายดอกกันให้เกลื่อนเลยอยากใส่ขึ้นมาบ้าง แต่พอนึกภาพตัวเองใส่แล้ว คงกลายเป็นป้าแก่ ๆ แน่เลย

มาถึงแฟชั่นสำคัญที่อยากจะคอมเมนต์มากมาย ตอนเราและเพื่อนกะลังจะเดินออกจากจตุจักร เราเหลือบไปเห็นคนใส่ขาเดปซึ่งเราคงไม่แปลกใจถ้าไม่เหลือบมองต่อขึ้นมาถึงส่วนเอว มันเป็นเอวขนาดใหญ่จะหลุดตูดคนใส่อยู่แล้ว....นีมันอะไรแฟชั่นอะไรกัน เรารีบสะกิดเพื่อน

"มึง ๆ ช่วยนิยามไอ้กางเกงทรงนั้นหน่อยซิ" เราชี้ไปที่เจ้าตัวโดยไม่กลัวเขาจับได้

"ไหน ๆ"

"นั่นไงกางเกงดำที่ใส่กับรองเท้าลายเสื้อดาวสีชมพู" ใช่ครับนอกจากทรงกางเกงจะแปลกแล้วน้องคนนั้นยังใส่รองเท้าคอนเวิร์ตลายเสื้อดาวสีชมพูด้วย

"อ๋อ" เพื่อนเราเห็นในที่สุด "กูว่า มันคงเป็นพัฒนาการของพวกขาเดปว่ะ"

"อ้อ แบบเอวต่ำผสมขาเดปใช่มะ" เราพยายามทำความเข้าใจแบบเร่งด่วน อันที่จริงน่าจะเป็นขาเดปผสมหลุดตูดมากกว่า

ทำไมแฟชั่นวัยรุ่นไทยถึงได้ประหลาดขึ้นทุกวัน ๆ หรือเราแก่เกินจะเข้าใจแนวเสื้อผ้าใหม่ ๆ แล้ว แต่ที่แน่ ๆ เราว่าเวอร์ซาเช่ต้องนอนร้องไห้อยู่ในหลุมศพแน่เลย

เพลงที่ฟัง หนังที่ดู

posted on 28 May 2005 03:26 by pisces  in Movie, Music, Social

วันนี้ออกไปแรดมา

หลังจากไปส่งจม.สมัครงาน(อีกแล้ว)ที่ไปรษณีย์ เราก็ร่อนไปดูสตาร์วอร์เอพพิโซดธรีตามธรรมเนียมปฏิบัติ

สตาร์วอร์ถือเป็นหนังที่ต้องดูเป็นธรรมเนียม เพราะแม้จะดูไม่รู้เรื่องก็ต้องไปดูให้ได้(หลายคนด่าว่า"มึงบ้าเรอะ") ด้วยความมันของฉากแอ็กชั่น เนื้อเรื่องแก่นสารที่ได้รับจึงเป็นเรื่องรอง สรุปเป็นหนังดูเอามัน เหมือนเดอะแมตทริกซ์ที่เข้าไปดูโรงทุกภาค แต่ไม่รู้เรื่องซักภาคเลย จริง ๆ ช่วงเอพพิโซด 4-6 ฉบับปรับปรุงเอากลับมาฉายในโรงใหม่เมื่อหลายปีก่อนเราก็ไปดูทุกเอพพิโซดนะ แต่จำเนื้อเรื่องไม่ค่อยได้หรอก รู้แต่ว่าดวลดาบดวลปืนเลเซอร์โคตรมัน

แต่ที่น่าสนใจคือหนังตัวอย่าง มิสเตอร์แอนด์มิสซิสสมิธน่าดูมากมาย ชอบแองเจลลีนาปากอึ๋มเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ส่วนแบรด พิทท์ รู้สึกเฉย ๆ เป็นดาราชายที่ดูบางครั้งก็คลั่ง "โอ้ว หล่อเหลือเกิน" แต่บางครั้งก็ "ไรวะ ใครโกหกว่ามันหล่อวะ" ซะงั้น เอาเหอะบู๊ล้างผลาญกันเองแบบนี้น่าดูดี

อีกเรื่องพล็อตแม่ผัวลูกสะใภ้เวอร์ชั่นฝรั่งนำแสดงโดยเจโล(เกลียดมัน) หนังดูตลกดี ที่สำคัญพระเอกหล่อใช้การได้ รู้สึกจะเป็นพระเอกเนพเวอร์บีนคิส(เห็นแว่บเดียว น่าจะใช่แหละ เราจำหนุ่ม ๆ ไม่ค่อยพลาด)แต่แก่ขึ้นจมหู แอบเห็นหน้าผากย่นสิบแปดชั้น หนังขำ ๆ

อีกเรื่องหนังไทยครับท่านผู้ชม จำชื่อเรื่องไม่ได้ รู้แต่ว่ามีตะโขงตัวเบ้อเริ่ม กราฟฟิกแข็งหน่อย ๆ จะว่าเป็นเลกพาราซิสเวอร์ชั่นไทย หรือไกรทอง 2005 ดีล่ะ ไม่น่าดูเอาเสียเลย แต่เมืองไทยก็ไม่ค่อยทำหนังแบบแอนนิมอลแอทแทกนี่เนอะ


ช่วงนี้กำลังบ้าโหลดเพลง ก็เลยจะมาอวดว่ามีเพลงไรที่โหลดมาแล้วรู้สึกภาคภูมิใจมหาศาล

คำเตือน โปรดใช้วิจารณญาณส่วนตัวในการอ่านเพราะเป็นความเห็นของเราคนเดียว

เริ่มจากเพลงตระกูลดิสนีย์ พวกโพคาฮอนทัส อนาสตาเซีย ลิตเติลเมอร์เมด(อันนี้ชอบมากมาตั้งแต่เด็ก ๆ ถึงกับกรอวีดีโอช่วงเพลงไปมาเป็นสิบ ๆ รอบเพื่อจะจดเนื้อเลยทีเดียวเพลงPart of Your world)

แต่ที่ภูมิใจมากมายคือ เพลง Somewhere out There จากเรื่องAmerican Tale หรือชื่อไทย เจ้าหนูผจญอเมริกา ที่ลูกหนูพลัดกับครอบครัว พอตกกลางคืนไปนั่งร้องเพลงนี้บนถังเก็บน้ำ เนื้อก็ประมาณว่า "ที่ไหนสักแห่งข้างนอกนั่น เธอจะขอพรจากดาวดวงเดียวกับฉันอยู่รึเปล่าหนอ" ซาบซึ้งเสียจนเกลียดการ์ตูนเรื่องนี้ไปเลย ดูแค่ครั้งเดียวจำทั้งเพลงและเรื่องได้ค่อนข้างดี แล้วไม่ดูอีกเลยมันซาบซึ้งกระทบใจเกินไป ทนดูอีกไม่ไหว

อีกเรื่องคือ เจ้าหญิงนิทราครับคุณ เพลงที่เจ้าหญิงร้องไปเต้นรำกะนกฮูกไปในป่าแล้วจู่ ๆ เจ้าชายก็โผล่มาแทนนกฮูก เพลง Once Upon a Dream ไงล่ะคุณ เป็นเพลงที่โรแมนติกเชี้ย ๆ "ฉันรู้จักคุณในฝัน ...และฉันก็ร้ว่าคุณจะตกหลุมรักฉันแต่แรกเห็นและรักฉันตลอดไป ดั่งคุณเคยทำในความฝันนั้น" น่าอ้วกดีแท้ แต่เพราะดี ถ้าไม่ใช่เจ้าชายฟิลลิปเนี่ย เราคงไม่เคลิ้มหรอก เป็นเจ้าชายการ์ตูนดิสนีย์ ที่ประทับใจเรามากที่สุดก็ว่าได้ ดูเป็นร้อยรอบแล้วมั้งเรื่องนี้ ถึงภายหลังจะรู้ว่าดิสนีย์เอานิทานกริมม์ดั้งเดิมมาแปลงซะฉิบหายหมด แต่พล็อตแบบดิสนีย์มันก็สุขสมดี เหมือนที่ไม่ให้เงือกกลายเป็นฟองอากาศน่ะแหละ จริง ๆ ในกริมม์เจ้าหญิงต้องได้เจ้าชายที่อายุน้อยกว่าตัวเองศตวรรษนึงจริง ๆ ตามคำสาปให้หลับไปร้อยปี กลายเป็น "เจ้าหญิงนิทรากินหญ้าอ่อน"ไปเลย

เพลง Believe ซาวด์แทร็กเรื่อง เดอะ โพลาร์ เอ็กซ์เพลส(ไม่รู้ใช่ดิสนีย์รึเปล่าเพราะไม่ได้ดูแต่เห็นเป็นการ์ตูนเลยใส่ไว้ด้วยกัน)ร้องโดย พี่จอช โกรแบน(Josh Groban)

ขวัญใจเรา แต่เป็นเพลงที่พี่ร้องได้แย่ที่สุด ...ไม่สิ... โทษพี่จอชไม่ได้ ต้องโทษคนเลือกพี่จอชมาร้อง ...ป๊อปเหี้ย ๆ...ป๊อบมากมาย ...ป๊อบไม่ไหวแล้ว...เราก็ชอบเพลงป๊อบนะ พี่จอชเองก็ร้องแนวป๊อบผสมคลาสสิกเกือบ ๆ โอเปร่า ไม่สิโอเปร่าแกก็ร้องได้...แต่จับพี่แกมาร้องเพลงนี้เรารู้สึกว่าไม่เหมาะ มันมีอะไรขัดหู ขัดใจ เหมือนมีอะไรรบกวนตลอดเวลาที่ฟังเพลงนี้รู้สึกผิดหวังกับเพลงนี้มาก ชอบเพลงพี่จอชทุกเพลงแม้แต่พวกภาษาต่างด้าวที่เราฟังไม่ออกสักคำก็ยังชอบ แต่ฟังพี่ร้องเพลงนี้แล้วชีช้ำกล่ำปลีมาก ยิ่งพอไปโหลดเอา เพลง For Always จากเรื่อง A.I. ที่พี่จอชร้องกะลาร่า เฟเบียง(Lara Fabian)

ยิ่งรู้สึกว่าเพลง Believe ช่างโหลกลายิ่งนัก เพราะ For Always แกรนด์มาก อลังการยิ่งใหญ่เหมาะกะเสียงพี่จอชมากมาย ยิ่งดูเอทกะลาร่า(ว่าจะเรียกน้าแต่เจ๊แกอายุพอ ๆ กะพี่จอชเลยอ่ะ)ยิ่งไปกันใหญ่เลย ลูกรับลูกส่งงี้สุดยอด เราเคยฟังทั้งคู่เอาเพลงนี้ไปร้องเดี่ยวว่าเริ่ดแล้ว พอได้ฟังร้องคู่ยิ่งซาบซึ้งใหญ่

โอ๊ย...พอก่อนเพลง ๆ นึงเราเล่นสาธยายซะยาวเก็บไว้ต่อคราวหน้าดีกว่า ยังมีBarbra Steisand, Celine Dion, Charlotte Church, Tina Turner และนักร้องประเภทที่เราชอบอยู่เพลงเดียวหรือสองเพลงทั้งที่ร้องไว้มากมายอีก

แถมเพลงFor Always


edit @ 2007/05/01 19:44:38