One Fine Day

คิดถึงจริง ๆ ในที่สุดก็ได้กลับมาเขียน ก่อนจะเข้าเรื่องขอบ่นก่อน (ใครไม่อยากอ่านคำบ่น เชิญข้ามข้อความสีแดง ๆ ไปโลด) 

...มาถึงเห็นคอมเม้นต์ในเรื่องกระบวนทัศน์ศาสนาแล้วจี๊ด มีพุทธเกรียน ๆ คนหนึ่งเข้ามาเถียงว่า พระพุทธเจ้าไม่ใช่ปางหนึ่งของพระนารายณ์ ซึ่งก็จริง ผมไม่เถียงถ้ามองกันตามแบบคนพุทธ แต่ถ้ามองตามศาสนาฮินดู ปางที่ ๙ ของพระนารายณ์ก็คือพระพุทธเจ้าแน่นอน จะมาด่ากันเรื่องเป็นเกย์เป็นกะเทยไม่ถือ แต่ ข้อมูลผมไม่ได้ผิดเลยแม้แต่น้อย ไปอ่านตำราที่ไหน ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ ถ้าพูดถึงนารายณ์สิบปางก็ต้องเจอปางพระพุทธเจ้า ผมเองก็ไม่ได้เชื่อตามเขาว่า ผมไม่เชื่อเรื่องพระเจ้าหรือผีสางใด ๆ เลย แต่ถามว่าผมให้ข้อมูลผิด ๆ แก่คนอ่านหรือเปล่า เปล่าโว้ย! ข้อมูลถูกต้องตามหลักวิชาการแล้ว  

จบข่าว ปิดรับความเห็นเอนทรีนั้นไปเป็นที่เรียบร้อย เพราะเริ่มมีเกย์เข้ามาตอบโต้ เดี๋ยวบานปลาย แต่ยังเก็บคอมเม้นต์นั้นไว้โชว์โง่ พักหลังมานี้เกรียนพุทธ เกรียนมุสลิม เกรียนคริสต์ และเกรียนศาสนาอื่น ๆ แรงขึ้นทุกวัน พวกมึงไม่คิดจะอยู่ร่วมโลกกันแล้วใช่มั้ยหา! แค่เขาเชื่อไม่เหมือนเรา โหย จะเป็นจะตายให้ได้ ใจแคบกันจัง 

.

.

.

เข้ามาสู่เรื่องราวเอนทรีนี้ (ซะที) ยังอยู่ภูเก็ตครับ หัดขับรถรอบเกาะเลย ขับรถต่างจังหวัดนี่มันก็ดีเหมือนกันนะครับวันนี้ก็เลยมานำเสนอสิ่งที่ต้องเจอเมื่อขับรถต่างจังหวัด เป็นเรื่องที่หลายคนอาจจะมองว่าไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไร แต่ในฐานะที่ผมเป็นมือใหม่ก็เลยตื่นเต้นอยากจะเล่าให้ฟังอ่ะ เล่าในสไตล์ของตัวเอง  

หมายเหตุ: ภาพประกอบเป็นความหื่นส่วนตัว ไม่ได้เกี่ยวข้องกับสถานที่ขับรถจริงแต่อย่างใด (ไม่ต้องบอก ขาประจำบลอกนี้คงรู้ดีอยู่แล้ว)

เริ่มจากด่านต่าง ๆ ก่อน

ด่าน ๑: โค้งมรณะ

 

©Peter Turnley/Corbis 

ทางต่างจังหวัดนี่โค้งเพียบเลยครับ หลายโค้งก็มีศาลเพียงตาตั้งอยู่อย่างสง่างามเพื่อเตือนใจว่า "อย่าหลุด" มานะจ๊ะ มีเพื่อนรออยู่ ...ตอนขับแรก ๆ ก็ลากเกียร์สองอ่ะครับกลัวมากเลย บางทีเป็นทางเลนเดียวเวลาเราเลี้ยวโค้ง แล้วอีกฝั่งเลี้ยวสวนมาเร็ว ๆ บางคันเลี้ยวกินเลนมาเรามาอีกต่างหาก เล่นเอาหัวใจจะวาย แต่ขับมาเกือบสองอาทิตย์แล้วเดี๋ยวนี้เซลฟ์ขึ้นเล่นเกียร์สามเลย (แต่ยังไม่เคยขึ้นถึงสี่นะ) แต่พอขับคล่อง ๆ แล้วโค้งซ้อนโค้งก็มันดีเหมือนกันนะั

ด่าน ๒: ทางลาดชัน 

ทางขึ้นเขาลงเขาครับแน่นอนว่า ลากเกียร์สองต่อไป ภูเก็ตไม่ได้มีดีแค่ทะเลนะครับ ภูเขาสูงก็มี ชอบมากเลยเวลาวิ่งลงเนินสูง ๆ มันส์ดี  

©Sam Diephuis/Corbis 

ด่าน ๓: ทางลูกรัง ทางขรุขระกันดาร

นี่ก็ต้องลากเกียร์สองไปอ่ะครับ เพราะบางเส้นนี่เป็นหลุมเป็นบ่อ วิ่งเร็วมาก ๆ มีสิทธิ์ เอารถไปโขกกับคันที่สวนมาได้ เพราะมันเด้งดึ๋งดั๋งดีจริง ๆ ดีว่าขับกระบะเลยไม่ค่อยกลัีวเครื่องพังเท่าไหร่้ แต่ถ้าเอารถเก๋งมาวิ่งทางแบบนี้ล่ะก็ ...เสียดายแทน... ออฟชั่นเสริมของด่านนี้คือ ฝนตกแล้วถนนดินมันน่วมอ่ะครับ ผมเอารถไปไปติดหล่มมาแล้วสองสามครั้ง เข็นกันหน้ามืด มีอยู่ครั้งนึงต้องขอให้คนงานก่อสร้างแถวนั้นมาช่วยเข็นสี่ห้าคนแน่ะ - -" 

 

©Frans Lanting, C Lyttle/Corbis 

ด่านผสม: ทางลาดมีโค้ง และทางลาดมีโค้งแถมยังเป็นหลุมเป็นบ่อ 

  โหดได้อีก - -" ไม่รู้เจ้าคุณพ่อผมจากลากผมไปหัดขับทางแบบนี้ทำไม ผมว่าจะมาหัดขับให้คล่อง ๆ กลับกทม.จะได้ออกถนนได้อย่างมั่นใจเท่านั้น นี่กะว่าจะให้ลงแข่งครอสคันทรี่กันเลยใช่มิ  

อุปสรรคต่าง ๆ ในการขับรถตจว.

๑. สัตว์

ในกทม. อาจจะมีหมาวิ่งตัดหน้า แต่ถ้าเป็นตจว.ล่ะก็...

 

©L. Clarke, moodboard, David Stoecklein/CORBIS 

  น้องวัวน้องควายเหล่านี้ บางทีก็เล็มหญ้าอยู่ในทุ่ง บางทีมันก็ชอบมายืนตากแดดอยู่กลางถนน แล้วไม่ได้ยืนแป๊บ ๆ นะคู๊ณ เนื่องจากผมหัดขับ ก็เลยขับวนไปวนมาแถนนั้นเป็นชั่วโมง ผมพบว่าบางตัวแม่งยืนอยู่ นิ่ง ๆ กลางถนนได้นานเป็นสิบยี่สิบนาที บางทีคิดว่ามันนิ่ง ๆ แล้วจะขับผ่าน เสือกขยับตัวให้ผวาเล่นอีก ชอบนะสเต็กเนื้อน่ะ แต่ทั้งตัวนี่ไม่ไหวจะเคลียร์เหมือนกัน (อ่อ ชอบทิ้งขี้ไว้ให้หัดหลบเล่นกลางถนนอีกต่างหาก) ที่ฮาร์ดคอร์ที่สุดคือ เมื่อคุุณไปเจอน้องวัวเดินเรื่อยเจื้อยอยู่บนด่านผสม ทางขึ้นเขามีโค้งและขรุขระ เจอวัวเข้าไปอีกนี่ฝันร้ายมาก ๆ เลยนะขอบอก  

๒. รถบรรทุก

 

©Chris Sattlberger/Corbis 

เวลาเรียนขับรถครูสอนขับรถจะเตือนเรื่องรถใหญ่เสมอ ซึ่งก็จริงของเขาครับ แม่งขับไม่เกรงใจใครเลย ภูเก็ตเป็นเมืองที่มีการก่อสร้างตลอดเวลา รถขนดินเอย รถซีเมนต์เอย ชอบทำรอบกันครับ ถ้าวิ่งได้หลายรอบก็ได้เงินพิเศษอะไรทำนองนี้ แล้วพวกเกียร์สองอย่างผมก็เป็นอะไรที่ขัดหูขัดตาพวกมันมาก เกะกะว่างั้นเหอะ โดนพวกมันจี้ตูดมาไม่เท่าไหร่้ เปิดไฟแล้วให้แซงไป แต่ไปเจอตามทางลาดขึ้นหรือลงนี่เสียวเหมือนกัน ทางลาดขึ้นถ้าชันมาก ๆ นี่ขับตามห่าง ๆ เลยครับ มันเหมือนไหลลงมาบี้เราให้ได้เลย ทางลงชัน ๆ แล้วเป็นโค้งนี่ก็เคยเลี้ยวไปแล้วเจอแม่งพุ่งสวนกินเลนเรามา ดีว่าผมขับชิดซ้ายมาเลยรอดไปนะนั่น

๓. จักรยาน แมงกะไซค์ และซาเล้ง

 

©Klawitter Productions/Corbis 

กทม.ก็มีครับ แต่ภูเก็ตนี่เยอะมากจริง ๆ แมงกะไซค์นี่น่ากลัวมาก โดยเฉพาะพวกถ้าเป็นอาเจ่ก อาแปะ อาซิ้ม อาซ้อขับ เพราะไม่ค่อยกลัวตายกันครับขี่กันตามใจฉัน โดยเฉพาะพวกที่ออกจากซอยมาแล้วเลี้ยวสวนขึ้นมาเลยนี่หลายทีแล้ว อีกพวกหนึ่งก็เด็ก ๆ ขับ แบบว่าบางคนมองดูแล้วรู้เลยว่ายังอยู่ประถม ซ้อนกันมาสามสี่คน เห็นแล้วเสียวแทนพ่อแม่จริงจริ๊ง (คือตจว.เนี่ยการคมนาคมมันลำบาก เด็ก ๆ ก็เลยหัดขี่รถกันเร็วมาก) อีกพวกก็วัยรุ่นแบบปาดซ้ายทีขวาทีนี่ก็ไม่ไหวจะเคลียร์ 

 

©Cameron, Tim Pannel, Randy Faris, moodboard/Corbis 

จักรยานก็เยอะครับ แต่ส่วนมากจะเป็นฝรั่งขี่ แบบออกกำลังกาย ขี่ขึ้นเขาอะไรแบบนั้น คนไทยก็มี แต่ไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไร จักรยานส่วนใหญ่จะขี่แบบเจียมเนื้อเจียมตัว แต่ด้วยความที่จขบ.อ่อนหัด ก็ระแวงมันไปหมดนั่นแหละครับ 

๔. กลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่อันตรายที่สุด 

 

หุ่นแบบนี้ หน้าตาแบบนี้ควรไปอยู่ไกล ๆ ถนนนะครับ เพราะ...

"ผู้ชายหน้าตาดี ทำให้ความสามารถในการขับขี่ลดลง" เผลอมองหน่อยเดียวรถอาจไปกินเลนคนอื่นได้เลยทีเดียว