ขณะที่สถานการณ์บ้านเมืองกำลังตึงเครียด ผมจึงหลบหนีมาโพสอะไรขำ ๆ ในบลอกแก้เครียด เพราะช่วงนี้ติดตามข่าวกลุ่มพันธมิตรทั้งวัน (รีเฟรชผู้จัดการออนไลน์ทุกครึ่งชั่วโมงเลยทีเดียว) ไม่เป็นอันทำธีสิส

คำเตือน: โฆษณาต่อไปนี้อาจทำร้ายจินตนาการในวัยเด็กอันสวยงามของท่าน โปรดใช้วิจารญาณในการชม

นิทานจากอาหรับราตรี เรื่อง สามีกับนกแก้ว (ดูรูปใหญ่คลิกที่รูป)


เอ่อข้อความโดนถุงยางบังไปนิดนึง แต่พอสรุปเรื่องได้ว่า

ชายคนหนึ่งมีภรรยาแสนสวย เขาแทบจะไม่ปล่อยให้เธอคลาดสายตาไปไหน วันหนึ่งเขามีความจำเป็นต้องออกเดินทาง จึงไปซื้อนกแก้วที่พูดเก่งมาก และสามารถจดจำทุกอย่างที่เกิดขึ้นตรงหน้ามันได้ เขาให้ภรรยาเอานกแก้วไปไว้ในห้องโถงและคอยดูแลมัน เมื่อสามีกลับมาจากการเดินทาง เขาถามเจ้านกแก้วว่าช่วงที่เขาไม่อยู่เกิดอะไรขึ้นบ้าง เจ้านกแก้วตอบว่า

"ภรรยาของท่านมีชู้รักมาหาทุกคืนและ โอ้ว! อ้า! ...อู้ว! อืมมม ...อา! อ๊า! ...อื้อ! อู้ว! ...โอ้ว! โอ้ว! อา! ...อู้ว! อืมมม ...อา! อ๊า! ...อื้อ! อู้ว! ...โอ้ว! โอ้ว! อ้า! ...อู้ว! อืมมม ...อา! อ๊า! ...อื้อ! อู้ว! ...โอ้ว! โอ้ว! อ้า! ...อู้ว! อืมมม ...อ้า! อา! ...อื้อ! อู้ว! ...โอ้ว! โอ้ว! อ้า! ...อู้ว! อืมมม ...อา! อ๊า! ...อื้อ! อู้ว! ...โอ้ว! (เป็นเช่นนี้จนจบเรื่อง)

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าเซิ้งกันให้สัตวเลี้ยงดู ...ซะงั้นน่ะ (โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

เรื่องต่อไปไม่ใช่นิทานแต่เป็นบทละครอมตะ โรมิโอแอนด์จูเลียต

องก์ ๑ ฉาก ๑

โรมิโอเข้ามา

[จูเลียต]

อ้าาา!... โอ้วววว... อ้าาาา!... อาา

[จูเลียต]

อืมมม.. โอ้!... โอ้วววว!...

[โรมิโอ]

อ๊ะ...อ้าาาาา!

[จูเลียต]

อ้าาา!... โอ้ววว!... อืมมมอะโอ้ว... อาาาา... อืมมม!....อ๊าาา.....อ้าาา....อื้อมมม!

[โรมิโอ]

โอ้ววววววว!... อาาาาาา.... อู้ววววว!

[จูเลียต]

อ้าาาา!.... อาาาาา

[โรมิโอ]

อ้าาาาาาา!.... อู้ววววว.... อู้วววววว---- อ้าาาาาา... โอ้ว!.... อืมมม....-----อ้าาาา...อ๊ะ!...อี๊อออ....อาาา....อาาาา!...โอ้ววววว...

(คนแปลเหนื่อยแทน...เป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ จนจบฉาก ใกล้ ๆ จบโรมิโอจะร้องหนักหน่อย)

เรื่องสุดท้าย สโนไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด (ย้ำว่าทั้งเจ็ด ไม่ใช่แค่หนึ่ง)

"กระจกวิเศษจงบอกข้าเถิด ใครงามเลิศในปฐพี" (ประโยคคลาสสิคตลอดกาล)

กระจกตอบว่า