วันนี้นั่งอ่านหนังสืออย่างสงบในหอสมุด เงียบมากเพราะเป็นช่วงปิดเทอม

นั่ง ๆ อ่านไปเบื่อขึ้นมาเลยเงยหน้าขึ้นพักสายตาจากหนังสือ หันมาใช้สายตาหาเรื่องแทน

ใกล้ ๆ ที่ผมนั่งมีเครื่องคอมฯเรียงรายอยู่ ๕ ตัวสำหรับค้นฐานข้อมูล แต่เปิดแค่ตัวเดียวเพราะปิดเทอมคนน้อย ประหยัดไฟ ประหยัดพลังงาน ช่วยโลกร้อน และอื่น ๆๆๆๆๆๆ ตามแต่คุณจะคิดออก


© Don Mason/Corbis

แต่ไอ้คอมฯที่เปิดอยู่ตัวดังกล่าวมีนังผู้หญิงคนนึงใช้อยู่ แต่มันไม่ได้ใช้ค้นหนังสือน่ะสิครับ

มันกำลังตอบคอมเม้นต์บางเวบอยู่ มองปราดเดียวรู้ว่าไม่ใช่เวบบอร์ด ไม่ใช่ exteen

ทันใดนั้นก็ปิ๊งแวบขึ้นมาว่า มันต้องเป็นเวบฉาวที่มีข่าวคาวบ่อย ๆ แน่เลย

ด้วยความที่เป็นคนพาลโดยสันดาน ก็เลยว่าจะไปสะกิด "น้องๆ ขอพี่ค้นหนังสือหน่อย คอมฯนี่เขาเอาไว้ใช้ค้นหนังสือ อยากออนไลน์เชิญชั้นล่าง" (ชั้นหนึ่งมีคอมฯและอินเตอร์เนตให้บริการเหมือนหอสมุดทั่วไป)

แต่ก็เกิดใจดีขึ้นมา เอาวะ กูให้มึงอีกแป๊บถ้ากูอ่าน paragraph (กลัวคนไม่รู้ว่าอ่านหนังสือภาษาอังกรี๊ดออก) นี้จบแล้วไม่เลิกเดี๋ยวถึงตัวแน่
บทเรียนบทที่ ๑: คิดจะหาเรื่องใครอย่าให้เวลามัน คิดได้แล้วลุยเลย

สักครู่เจ้าหน้าที่ห้องสมุดกลับมาจากพักกลางวัน นังหนูนี่ก็เผ่น เพราะเจ้าหน้าที่เห็นคงด่าเหมือนกัน

พอมันไปได้สักพัก ด้วยความเสือกโดยสันดาน (อีกแล้ว) อยากรู้ว่ามันเล่นเวบฉาวดังคาดรึเปล่า ก็เลยลุกไปที่คอมฯ เปิด history ดู ...นั่นไง... Hi5

แล้วสันดานพาลก็อุบัติขึ้นอีกครั้ง ...ตามไปเม้นต์ด่าในไฮห้ามันท่าจะดี "อีเวรนี่ คอมฯ เขามีไว้ให้ค้นหนังสือ เสือกเอามาตอบคอมเม้นต์" ลงชื่อ "กูเห็นนะว่ามึงทำจริง"

แต่ไล่ดูใน History แล้วปรากฏว่ามีหลายหน้า เลยไม่รู้ว่าอันไหนของมัน ไม่อยากด่าผิดตัว
บทเรียนที่ ๒: หาเรื่องใครต้องหาให้ถูกคน

แล้วก็ไม่อยากใช้คอมฯตัวนี้เข้าไปในไฮห้าด้วย เพราะถ้าเราคลิกเข้าไปเท่ากับว่าเราทำผิดเยี่ยงเดียวกะมัน งั้นจดชื่อไฮห้าเหล่านี้กลับไปเล่นงานที่บ้านดีมั้ย ...ไม่ดีแน่...ดูทุ่มเทกับเรื่องไม่เป็นเรื่องมากเกินไป
บทเรียนที่ ๓: ถ้าหาเรื่องใครแล้วรู้สึกว่าตัวเองลำบากหรือจะลำบากในภายหลังให้หยุดซะ เพราะว่ามันเป็นการหาเรื่องใส่ตัวนะจ๊ะ

 

ก็เลยผละมาจากคอมฯ นั่งอ่านหนังสือต่อไป

จบแล้วจ้า

บทเรียนหลักในวันนี้: ถ้าอยากเล่นเนต เชิญใช้คอมฯที่ให้บริการเนตเป็นสัดเป็นส่วน คอมฯฐานข้อมูลเขาใช้ค้นหนังสือนะจ๊ะ ถึงจะต่อเนตไว้ก็เถอะ คนบางคนเขาขี้เกรงใจอยากจะค้นหนังสือแต่ไม่กล้าบอกคุณ และบางคนพอเห็นคุณยืนหน้าคอมฯ เขาก็จะผละไปเลยโดยนึกว่าคุณใช้ค้นหนังสืออยู่ แต่ไม่ได้สังเกตว่าคุณไม่ได้ค้นหนังสือ คุณเล่นไฮห้าต่างหาก

ปล.๑ ใช้คอมฯฐานข้อมูลดู History คนอื่นก็ไม่ควรนะจ๊ะ สุดท้ายก็เข้าอีหรอบว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเองจนได้ T-T

ปล.๒ เรื่องของเรื่องอ่านหนังสือมันน่าเบื่อมากมาย เลยต้องหาเรื่องชาวบ้านแก้เซ็ง แต่พฤติกรรมดังกล่าวก็ไม่ควรทำจริง ๆ นะเออ

ปล.๓ ไม่ได้ด่าไฮห้าตามกระแสนะจ๊ะ ด่าคนเล่นผิดที่ผิดทางต่างหาก

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

แหม... อ่านมาตั้งนาน นึกว่าจะได้ลุ้นกับวีรกรรม

บทเรียนที่หนึ่งจะจำไปใช้ทันที

#1 By Lagnadan on 2008-04-30 00:55

ฮ่าๆๆ
บทเรียนบทที่ ๑: คิดจะหาเรื่องใครอย่าให้เวลามัน คิดได้แล้วลุยเลย <<< ถูกก ดูดิ๊ จขบ เลยอดเลย 55

#2 By gallantfoal on 2008-04-30 01:43

น้องเขาน่ารักหรือเปล่าครับ

เลยหาเรื่องเข้าไปคุยกับน้องซะงั้น

#3 By WhiteMapleS on 2008-04-30 03:06

เหอๆ เดี๊ยนก็ชอบไปหาเรื่องคนอื่นเค้าเหมือนกัน แต่คนละเคสกัน เหอๆ

#4 By Madam ทรามไว ♥~ on 2008-04-30 07:08

ยังดีที่ไม่ไปหาเรื่องผิดคน open-mounthed smile

#5 By ต้า on 2008-04-30 12:43

จบได้สวยครับ... big smile
นึกว่างานนี้จะมี สงครามไซเบอร์ ซะแล้ว

#6 By GiBB☯ on 2008-05-01 05:11

ดีนะตอนแอบเปิดดูบรรณารักษ์ไม่มาจิก^^

#7 By น้องละอ่อน on 2008-05-05 00:29