One Fine Day

คิดว่าทุกคนคงจะเคยฝันร้ายเนาะ แต่เคยจัดอันดับให้รึเปล่า โดยส่วนตัวแล้ว ผมมีฝันร้ายอยู่ 2 ประเภทคือ

1. ฝันร้ายขาประจำ คือฝันร้ายเรื่องเดิมมากกว่าหนึ่งครั้งขึ้นไป ซึ่งฝันร้ายขาประจำของผมมีอยู่เรื่องเดียว

...ผมจะรู้สึกว่ากำลังแข่งขันเดินทางไปที่ไหนสักแห่ง แล้วผมก็จะเดินเข้าไปในถนนที่แคบ จู่ ๆ ผู้คนบนถนนก็มากขึ้น มากขึ้น นั่นยังไม่สร้างลำบากให้ผมเท่าไหร่ ไม่นานจะมีมนุษย์ประหลาดตัวเป็นของแข็ง(น่าจะเป็นหิน)หลายคน เดินมาทางเดียวกับผมแล้วก็เริ่มเบียดผมมากขึ้นเรื่อยจนเดินไปไหนไม่ได้ ผมอึดอัดมากจนอยากจะอ้วก...

ทันใดนั้นผมก็จะตื่น แล้วก็อ้วกแตกเลย หึ หึ ครั้งแรกที่ฝันผมยังเด็กมากขนาดเดินละเมอเรียกหาแม่ก่อนจะลงมาอ้วกเลยล่ะ ดังนั้นเมื่อใดที่ผมฝันแบบนี้...แสดงว่าจะอ้วกอีก ซึ่งก็จริง ถึงไม่อ้วกก็คลื่นไส้จนนอนไม่หลับต้องลงมานั่งหรือเดินไปเดินมาให้หายก่อน สันนิษฐานได้ว่าเกิดจากความตะกละ แดกมาก ๆ ก่อนนอน อาหารย่อยไม่ทันเลยย้อนศร...นอกจากนี้ผมเป็นคนกลัวที่แออัดมาก ๆ เพราะผมจะรู้สึกหายใจไม่ออก(ทั้งที่ตัวสูงกว่าคนอื่นชิงอากาศข้างบนได้แต่ก็ยังรู้สึกติดขัดอยู่ดี) อย่างเช่นตอนเบียดกันเข้าไปดูคอนเสิร์ต เป็นต้น ผมไม่รู้ว่าเบียดกันเข้าไปได้ยังไงไม่อึดอัดกันบ้างรึ แต่อย่างเดินจตุจักรหรืองานสัปดาห์หนังสือยังพอทำเนา คนยังหลวม ๆ เดินได้บ้าง แต่อย่างคอนเสิร์ตนี่ตายอย่างเดียว

2. ฝันร้ายขาจร คือฝันเรื่องที่ไม่ฝันซ้ำอีก ซึ่งมีมากมายหลายเรื่อง แต่ผมจัดอันดับแรง ๆ ไว้สามเรื่องเดี๋ยวจะเล่าจากระดับน่ากลัวน้อยไปมาก

เรื่องแรก

...ผมกำลังส่องกระจกอยู่หน้าอ่างล้างหน้า แล้วก็หยิบเอาน้ำยาล้างตามาใส่ถ้วยครอบตา ก่อนจะค่อย ๆ บรรจงครอบลงบนตาข้างหนึ่ง(จำไม่ได้ว่าข้างไหน) กะพริบตาไปมาให้น้ำยาทำความสะอาดตา .........พอเอาถ้วยครอบออกจากตาแล้วก้มดู ผมต้องสะดุ้งตกใจตื่น เพราะที่อยู่ในถ้วยไม่ใช่น้ำยาล้างตาเสียแล้ว ...มันกลายเป็นกากเพชรเต็มถ้วยเลย

อันนี้แค่หลอน ๆ บังเอิญวันนั้นมีธุระกับกากเพชรทั้งวัน(กลับบ้านทั้งที่ตัววิบวับไปทั้งตัวเลย) ประกอบกับช่วงนั้นเพิ่งหัดใช้น้ำยาล้างตาใหม่ ๆ เลยเก็บมาฝัน

เรื่องที่สอง

...ผมนั่งอยู่บนรถเมล์จำไม่ได้ว่าเบาะข้างคนขับ หรือเบาะด้านหลังคนขับ แต่เป็นเบาะที่เห็นกระจก มีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ ผม ผมมองสะท้อนจากกระจกคนขับ บนรถสายนั้นมีเพื่อนสมัยม.ต้นผมอยู่คนนึงด้วย(ไม่ได้สนิทกันนะ ไม่รู้โผล่มาในฝันได้ไง) แต่มันเป็นแค่ตัวประกอบเท่านั้นไม่มีบทบาท ผมมองหน้าผู้หญิงในกระจกอยู่ครู่นึง(เธอดูซีด ๆ ซูบ ๆ)แล้วรู้สึกว่าเธอไม่ใช่คนธรรมดา ในหัวตอนนั้น มีคำว่า "สัมภเวสี" ผุดขึ้นมา เท่านั้นล่ะครับฝันธรรมดากลายเป็นฝันร้ายขึ้นมาเลย ...ในฝันผมไม่ได้กลัวนะแถมยังไปบอกเธอคนนั้นอีกว่า จะทำบุญไปให้ พอบอกแค่นั้นผมก็ตื่น ในฝันไม่กลัวใช่ไหมครับตื่นมาเหงื่อแตกซิก นอนไม่ติดเลย หลับไม่ลงไปจนเช้าอ่ะ...แถมที่สำคัญคือไม่ได้ทำบุญครับ...ลืมสนิท

ฝันนี้เป็นฝันที่ไม่อาจบอกได้ว่ามีที่มาที่ไปยังไง เพราะเป็นฝันสมัยม.ปลาย

เรื่องที่สาม

...ผมขับรถคันหนึ่งแล้วจู่ ๆ ก็เจอเด็กผู้ชายนั่งขวางอยู่กลางถนน ผมหักพวงมาลัยไปทางขวา รถชนกับหน้าผาข้างทาง(แน่ใจทันทีว่าเป็นถนนต่างจังหวัด) กระจกมองหลังและมองข้างร้าวยับเลย(ไม่แตกร่วงนะ แค่ร้าวเป็นรอยมากมาย) แต่ภาพในกระจกทั้งสองบานมันไม่ได้สะท้อนภาพถนนข้างหลังหรือสีข้างรถอย่างที่ควรน่ะสิครับ แต่มันเป็นภาพเด็กผู้ชายคนนั้นนั่งอยู่บนถนนนั่นแหละ คิดดูภาพเด็กชายในกระจกร้าว ๆ สองบาน เท่านั้นไม่พอมีเสียงด้วยครับมีเสียงกรี๊ดก้องอยู่ในหัวผมขณะที่มองภาพเด็กอยู่(เด็กไม่ได้ร้องนะ) เสียงกรี๊ดก้องอยู่ในหัวจนตื่นอ่ะ...ฝันนี้จุใจเลยได้ทั้งภาพทั้งเสียง เพื่อนบอกว่าเหมือนเด็กในเรื่อง จูอน เลย ผมก็ว่างั้น นี่ขนาดไม่ได้ดูหนังมันนะ แค่โฆษณายังทำได้ขนาดนี้...เอาเหอะ ไม่อยากฝันเห็นอะไรอย่างงี้บ่อย ๆ หรอกนะ

จบ

ปล. จริง ๆ เขียนไว้ตั้งแต่ตี 3 แต่ไม่กล้าเขียนสองเรื่องหลัง...กลัวง่ะ...เลยต้องมาอัพตอนเช้าแทน