One Fine Day

วันนี้ออกไปซื้อเสื้อใส่สำหรับสัมภาษณ์งานมา เนื่องจากมีเสื้อเชิ้ตตัวสีดำลายทางอยู่ตัวเดียว แล้วเราก็รู้สึกว่า มันลายตาดูไม่เรียบร้อยเอาเสียเลย ก็เลยจะหาซื้อสีเรียบ ๆ สักสองตัว ไปที่แรกเลยอนุสาวรีย์ฯ เทครถสาย 97 ตั้งแต่ต้นสายเลย นั่งอ้อมโลกไปเมืองนนท์ ไปบางซื่อ สะพานควาย กว่าจะถึงก็นานพอตัว แต่ดีกว่าขึ้นสายอื่นแล้วต้องต่อรถ หรือไม่ก็ผ่านแถวเกษตร

ไปถึงลงเดินได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ได้เสื้อแขนยาวสีขาวครีมมาหนึ่งตัว 199 บาทราคาที่น่าพอใจพอสมควรสีเรียบแต่ผ้ามีลาย ทำไมเดี๋ยวนี้เสื้อเชิ้ตแขนยาวถึงได้มีแต่ลายทางยาวหนอ แล้วส่วนใหญ่ก็เป็นสีหวานเย็นอ่ะ สีชมพู สีส้ม อย่างเงี้ย เราไม่กล้าใส่ พอได้เสื้อสีครีมแล้วรู้สึกว่าอากาศร้อนมากมาย เลยหารถเเอร์นั่งไปเซ็นทรัลลาดพร้าว กะไปได้เดินเลือกเสื้อเย็น ๆ ที่โซนใต้ดินปรากฏว่า ได้หนังสือเวิร์ลแอตลาสฉบับพกพามาหนึ่งเล่ม(ไม่รู้จะซื้อมาทำอะไร แต่เสียดายหนังสือเก๋ไก๋มากมายทำไมถึงเอามาขายทิ้ง)นิตยสารอะเดย์ฉบับหน้าปกเจ มณฑล อีกหนึ่งเล่ม(ไม่ได้อยากได้แต่จำเป็นต้องอ่าน...จริง ๆ เช่าอ่านเอาก็ได้แต่คิดช้าไปหน่อย ซื้อมาแล้ว)

ซื้อหนังสือหนำใจแล้วก็ไปเดินดูเสื้อผ้าชั้นล่าง ก็เหมือนที่อนุสาวรีย์ เสื้อลายทางสีลูกกวาดยังเป็นที่นิยม ระหว่างเดินไปมาเหลือบไปเห็นร้านขายดีวีดี ...แวะเข้าไปหาคอนเสิร์ตแปลก ๆ ดูดีกว่า

....พระเจ้าจอช จอชของจริง...จอช โกรแบน(Josh Groban)...ที่รักของกู นักร้องคลาสสิคอลป๊อบ ชอบหัวหยิก ๆ ของพี่จอชจัง เสียงพี่ก็ดีมากมาย

ดีวีดีคอนเสิร์ตอัลบั้มที่สอง อยากได้มากมาย เหลือบดูราคา พันกว่าบาท รีบเก็บเข้าชั้นทันที เหลืออยู่แผ่นเดียวด้วย ฮือ ๆ พี่จอชรอก่อนนะเดี๋ยวจะไปปั๊มตังค์มาไถ่ตัวพี่ออกมาเร็ว ๆ นี้...ใครตัดหน้าขอให้จู๊ด ๆ

ตัดใจจากพี่จอช เดินเลือกเสื้อสีลูกกวาด เราเข้าไปหยิบมาดูราคา ถึงกับช็อค 590 บาท พระเจ้าจอชมันเหี้ยมากเลย 590 เนี่ย กูซื้อเสื้อยืดงาม ๆ ได้สองตัว ดีไม่ดีจะได้หมวกเกร๋ ๆ สวย ๆ อีกใบด้วย ทำไมราคามันถึงได้แพงนัก เนื่องจากเราไม่เคยซื้อเสื้อเชิ้ตเองนอกจากเสื้อนิสิต(199บาท) เลยไม่รู้ว่าราคามันโหดได้ขนาดนี้ รีบสกรูตีนหนีออกจากร้านทันที

ไหน ๆ ข้างล่างมันก็แพงแล้ว ซื้อที่มียี่ห้อดัง ๆ ไปเลยดีกว่า ทำใจกล้าเดินเข้าร้านเอ็กเซ็ก ล้วงป้ายราคาเสื้อเชิ้ตตัวนึงออกมาดู(ไม่ได้สนใจลายเลยว่าจะใส่ได้รึเปล่า...ขอดูราคาก่อน) พระเจ้าจอช 1000 บาทเศษ ....เฮ้ย...คงไม่แพงทุกตัวหรอกมั้ง...ล้วงอีกตัว 990 จบเลย สกรูตีนหนีอีกทันที

นั่งรถเมล์ไปลงเดอะมอลงามวงศ์วาน กินฮะจิบังเอร็ดอร่อย หมู่นี้ติดราเมงเจ้านี้มาก ไปห้างทีไรแวะกินทุกที กินอิ่มว่าจะกลับเลย แต่ไหน ๆ ก็ออกมาแล้วไปเดินเลือกเสื้ออีกหน่อย มีแต่ 350 อัพ แถมไม่ใช่เสื้อมียี่ห้ออะไร (ทำไมมันแพงจังวะ) บังเอิญเดินผ่านร้าน bsc2001 กะลังลด 50 เปอร์เซ็นเลยแวะเข้าไปดู เลยได้เสื้อเเขนยาวสีน้ำเงินผ้านิ่ม ๆ มาตัวนึง 690 บาท ลดครึ่งนึงเหลือ 345 บาท (ซื้อตอนเข้าไปในร้านเป็นครั้งที่สองครั้งแรกยังลังเล)อืมเราก็ไม่รู้ว่ายี่ห้อนี้มันดังรึเปล่านะ แต่ถ้าแยกออกมาเป็นร้านเดี่ยวมีห้องหับมันก็น่าจะใช้ได้อยู่ แล้วก็รู้สึกว่าคุ้มเพราะมันลดตั้งครึ่งนึง โดนจิตวิทยาการตลาดหลอกเต็ม ๆ

ไม่รู้ทำไมเสื้อยืดตัวละ400-500ก็ซื้อไม่ค่อยเสียดายตังค์ แต่เสื้อเชิ้ตเนี่ยจะต้องเรื่องมากคิดแล้วคิดอีกกว่าจะซื้อได้ แปลกดี คงเป็นเพราะโตมาในยุคที่เรียกว่า "เสื้อยืดกางเกงยีนส์" ครองเมืองแหงเลย เลยรู้สึกว่าเสื้อยืดมันใส่ง่ายกว่าสวยกว่า ใส่สบายกว่า และที่สำคัญ(ส่วนใหญ่)ถูกกว่าเสื้อเชิ้ต

ปล. พี่จอช เราต้องได้เจอกันอีกแน่ อย่าเพิ่งโดนใครซื้อไปก่อนล่ะ