One Fine Day

เมื่อกี้เพิ่งดูละครที่ทซึมาบุกิคุงเล่นเป็นพระเอก ช่องไอทีวีเพลินดีเหมือนกัน(หล่อมากมาย)

มีฉากแช่อ่างด้วย แฮะ แฮะ

แต่ประเด็นของหนังก็โดนใจดีเหมือนกัน เด็กหนุ่มกะลังกังวลเรื่องไม่มีงานทำอยู่ในสภาพเตะฝุ่นเหมือนเราเด๊ะ ดูพระเอกนั่งรอโทรศัพท์จากบริษัทที่ไปสัมภาษณ์งานมาแล้วเห็นใจจริง ๆ

ยิ่งเห็นพระเอกบอกว่า"ก็หางานอย่างที่คนอื่น ๆ ทำกัน" ยิ่งรู้สึกว่าเหมือนตัวเองคือ ถ้าเราไม่เห็นเพื่อนได้งานหรือกระเสือกกระสนหางาน เราก็คงไม่คิดหางานเหมือนกัน แล้วพอเห็นพระเอกพาลหงุดหงิดเวลาโดนคนอื่นถามเรื่องงานก็แทงใจดำอย่างแรง (เพิ่งวีนใส่เพื่อนและญาติพี่น้องมาเพราะเรื่องหางานนี่แหละ) เป็นละครที่ดูแล้วเรียกอารมณ์ร่วมได้มากมาย

อีกเรื่องนึงคือ เห็นการใช้ภาษามือในหนังแล้วคิดถึงเหมือนกัน เคยไปเรียนมา(ไม่จบคอร์สเพราะติดทำธีสิส) แต่เข้าหีบเข้าไหไปหมดแล้ว เสียดายเหมือนกัน ว่าจะกลับไปเรียนใหม่ แต่ถ้าเรียนแล้วไม่ได้ทำงานกับคนหูหนวกหรืออยู่กับคนหูหนวกล่ะก็ เดี๋ยวเดียวก็ลืมหมดแล้ว ตอนนี้จำได้เป็นบางคำ เช่น พวกสี หรือสัตว์

อืม...แต่ทซึมาบุกิเล่นเรื่องนี้หน้าตาดีจริง ๆ ผมยุ่งดี ชอบ ๆ เผอิญแตะฝุ่นอยู่ว่าง ๆ ก็ตามดูซะ..............แก้เซ็ง

ปล. ปกติไม่ใช่คนคลั่งเจ - ป๊อบหรอกนะ แต่ถ้าดาราญี่ปุ่นก็ต้องเป็น ทซึมาบุกิ ซาโตชิ ถ้าเป็นนักร้องญี่ปุ่นก็ อุทาดะ ฮิคารุ ชอบอยู่แค่นี้แหละ